جنبش برابری حقوق انسانی ( جبحه )

وَ لِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ

2011-07-17T02:08:00.001-07:00

قسمت هایی از کتاب "محمد خاتم انبیاء" نوشته دکتر محمد ابراهیم خان

سُنَّةَ للهَِّ الَّتِي قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلُ وَلَن تَجِدَ لِسُنَّةِ للهَِّ تَبْدِيلًا .

اين سنت الھى است كه در گذشته نيز بوده است، و ھرگز براى سنت الھى تغيير و تبديلى نخواھى يافت!

سوره حج ) ٤٨ (، آيه ٢٣

کلمۀ عربی که برای نشان دادن روش کلّی الھی يا نظام خلقت بکار برده شده "سنّت" است. اين تعريفی است که از اين کلمه در کتاب لغت آمده است: راه، روش، سيرت، طريقه، عادت. عنصر اصلی در "سنّت" تکرار است – يعنی رفتار يا رسمی که بارھا تکرار می گردد.

شايد بھترين تعريف سنّت آنطور که در قرآن بکار برده شده "روش انجام امور" است. اين ضرورت اساسی روش خلقت—يعنی اينکه خداوند سنّت خود را تغيير نخواھد داد—آنقدر مھّم است که بطوريکه خواھيم ديد چندين بار در قرآن تکرار شده.

سنّت گذشته خداوند آئينه آينده است. سنّت الھی در نسل ھای قبلی بشری چه بود؟ اين بود که پيامبرانی پشت سر ھم بفرستد:

ثُمَّ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا تَتْرَا...

پيامبرانِ خود را پياپى فرستاديم... سوره مؤمنون ) ٢٣ (، آيه ٤٤

پرسش مھّم و حسّ اس اين است که چرا بايد خداوند در قرن ھفتم ميلادی ناگھان روش خود را تغيير دھد؟ چرا می بايستی بطور ناگھانی ارتباط خود را با بشر قطع کند؟ چرا سنّت مقرّر خود را که ارسال پيامبران برای ارتباط با ما است ناگھان تغيير دھد؟ چرا بايد "نازل نمودن" بخشی از "خزائن" علمش را متوقف سازد؟ محروم نمودن نوع بشر از اين فيض شگرف تغيير کوچکی درسنّت و روش خالق جھان نيست. آيا می توان تغييری از اين بزرگ تر تصوّر نمود؟

آيات قرآن که با "نظريۀ خاتميت" در تضاد قرار میگيرند متعددند. قرآن مجيد اشارات زياد و واضحی در بارۀ پايان يافتن دورۀ اسلام در اختيار ما قرار میدھد. آيه ای که در اين فصل مورد بررسی قرار می دھيم بلافاصله بعد از آيه ای آمده است که در فصل قبل مطالعه نموديم يعنی آيۀ زير:

وَلِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ فَإِذَا جَاء أَجَلُھُمْ لاَ يَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةً وَلاَ يَسْتَقْدِمُونَ .

و براى ھر امتى اجلى است پس چون اجلشان فرا رسد نه ] مى توانند[ ساعتى آن را پس اندازند و نه پيش.

سوره اعراف ) ٧(، آيه ٣٤

خالق ھستی بلافاصله بعد از اعلام مرگ روحانی ھر "امتی"—از جمله امت اسلام—بشاراتی به ما می دھد. او ما را مطمئن می سازد که ما را در آن شرايط وخيم، در چنگال مرگ، رھا نخواھد کرد. به ما وعده می دھد که پيامبران جديدی خواھد فرستاد تا حيات روحانی را مجدداً به ما باز گردانند. آيه ای که می خواھيم مورد بررسی قرار دھيم، مانند آياتی که قبلاً مطالعه نموده ايم، خود به تنھائی مفھوم خاتميت را متزلزل میسازد. ھمانطور که انتظار می رود، علمای دينی برای روياروئی با اين آيه از ھمان روشی استفاده کرده اند که در مورد آيات ديگر بکار برده اند. يعنی يا معنای آن را تغيير داده يا به کلّی پيامش را ناديده گرفته اند. برای آن که بررسی جامعی از اين آيه داشته باشيم، دو ترجمه از آن را که يکی توسّط يک مسلمان انجام شده و ديگری توسّط يک مسيحی صورت گرفته با ھم مقايسه میکنيم:

يَا ب نِي آدَمَ إِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِّنكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِي فَمَنِ اتَّقَى وَأَصْلَحَ فَلاَ خَوْفٌ عَلَيْھِ مْ وَلاَ ھُمْ يَحْزَنُونَ .

سوره اعراف ) ٧(، آيه ٣۵

محمّد: خاتَم انبياء ٧٤

ترجمۀ يوسفعلی

ای فرزندان آدم! ھر ھنگام بيايند شما را پيامبرانی از ميان شما، بازگو نمايند نشانه ھای مرا بر شما. آنھايی که پرھيزکارند و مصلح، نه ترسی از برای آنھا خواھد بود و نه غمی.

ترجمۀ رادوِل

ای فرزندان آدم! پيامبرانی ]رسولانی[ به سوی شما خواھند آمد از بين شما، تا بازگو کنند نشانه ھای مرا بر شما. کسانی که از خدا بترسند و کارھای نيکو کنند، ترسی از برای آنھا نخواھد بود و دچار حزن نخواھند گشت.

حال من ترجمۀ خود را بيان میکنم و سپس توضيح میدھم که چرا اين ترجمه صحيحتر است:

ای فرزندان آدم! اگر پيامبرانی از ميان شما بيايند که البتّه خواھند آمد! آنھا آيات مرا برای شما خواھند خواند. ھر کس متّقی و مصلح است نه ترسی دارد نه غمی.

آيۀ فوق اين پيام را بيان میکند:

ای مردم جھان در مورد ظھور پيامبران جديد ابداً نبايد ترديد به خود راه دھيد. آنھا خواھند آمد تا پيام مرا به شما بدھند. اگر مؤمن واقعی باشيد، نبايد نگران باشيد. با تصديق پيامبر جديد، نه ترسی در انتظار شماست، نه غمی.

قرآن مکرّراً اعلام میکند که ترس و حزن برای اھل جھنّم مقدّر شده است. چرا کسانی که در جھنّم ھستند بايد ترس را تجربه نمايند؟ يا از مشاھدۀ صحنه ھای ناخوشايند و ترسناک يا از طرح اين سؤال برای خود که چگونه میتوانند تا ابد جھنّم را تحمّل نمايند. چرا مردم محزون خواھند بود؟ زيرا غفلت و سرکشی خود را از تعليمات خداوند در قرآن به خاطر خواھند آورد. کدام تعليمات؟ اين که فرد در انتخاب سرنوشت روحانی خويش ھر گز نبايد از والدين خود يا از ملاّھا، کشيش ھا، امام ھا يا مجتھدين پيروی نمايد، اين که فرد مؤمن ھرگز نبايد بدون بکار بردن عقل خويش در آزمودن نظريه ھا و تميز دادن حق از باطل، از عقايد و سنّن متداول تبعيّت نمايد.__

آزاد اندیش باشید

اطلبوا العلم ولو فی الصین

2011-06-06T22:39:00.001-07:00

یکی از بارزترین وجوه بی عدالتی در دنیای امروز ، فرصت های نا برابر برای آموختن است . دنیای پیشرفته سرسختانه از مزیت های خود در عرصه علم و فن آوری دفاع می کند و حق خود می داند که به واسطه این برتری از رفاه و آسایش بیشتر برخوردار باشد و دیگران را هم در این زمینه سهیم نکند !

ولی گاهی این تبعیض شکل بی شرمانه تری به خود می گیرد و این هنگامی است که افرادی صرفاً به واسطه عقیده خود ، از امکان آموختن محروم می شوند . اگر جوامع پیشرفته ، امروز خود را در زمینه علم و دانش صاحب حق می دانند به واسطه سالها تلاش و کوشش در این زمینه است ؛ یعنی سالهایی که دیگران سرگرم مسایل خرافی بودند آنها برای کشف روابط ضروری حاکم بر ذات کائنات تلاش می کردند . با این وجود آنها اکنون مانع سعی و تلاش دیگران برای رسیدن به یافته های جدید نمی شوند و حداقل آنکه آنها مدتها است که عرصه علم و دانش را از عرصه عقیده و مذهب جدا کرده اند و ملاک آنها برای دسترسی به علم و آگاهی ، تنها استعداد و تلاش است و البته آنکه طاووس خواهد جور هندوستان کشد .

ولی در دنیای امروز ما ، عقیده ای که در آموزه های خود فراگرفتن علم را حتی از کافران هم مجاز دانسته ، اجازه آموختن به دیگرانی که عقیده ای متفاوت دارند را نمی دهد . برای چنین گروهی علم ، ابزاری برای قدرت بیشتر و تسلط فکری و عقیدتی بر دیگران است و از همین رو نمی توانند تحمل کنند که افرادی با عقاید متفاوت به علم و دانش دست پیدا کنند ؛ مبادا که از جلال و جبروت آنها کاسته شود .

حال در این وانفسای بی عدالتی و بی انصافی عده ای با افکار متفاوت سعی دارند قالب سخت عقیده حاکم را بشکنند و بدون پیروی از عقیده حاکم و با حداقل امکانات ، چراغ علم و دانش را برای طالبان واقعی آگاهی و بصیرت روشن نگه دارند بسیار واضح است که چنین حرکتی با مقاومت روبرو میشود و این عده مداوم سرکوب شده و به انواع بلایا دچار می گردند .

جوانان بهایی ایران بعد از سال 1357 امکان ادامه تحصیل را در دانشگاه های ایران نداشته اند تنها از سال 1384 به واسطه اصرار و پا فشاری این جوانان و از روی یک نیرنگ ، حاکمیت اجازه محدودی را برای ادامه تحصیل این جوانان صادر کرد ؛ صرفاً به این دلیل که در عرصه بین المللی اثبات کند که جوانان بهایی می توانند به دانشگاه بروند و آنهایی که از ادامه تحصیل محرومند مشکل دیگری دارند .

ولی در طول تمام این سالها جوانان مستعد بهایی از تلاش برای تحصیل علم کوتاهی نکرده اند و در قالب یک آموزش مستمر و برنامه ریزی شده به مطالعه پرداختند و علم را از هر جا و از هر کسی که می شد آموختند ؛ حال بعد از 24 سال که جوانان بهایی از طریق یک سیستم مطالعۀ خود آموز به پرورش توانایی های خود مشغول هستند ؛ حاکمیت به این نکته پی برده که این "مکان دانشگاه" نیست که به افراد علم می آموزد بلکه هدایت و راهنمایی انسانهای آگاه است که جوانان طالب دانش را در این طریق به پیش می برد و این هدایت و راهنمایی ، امروزه به طرق گوناگون در دسترس است . ولی متأسفانه حاکمیت هر از گاهی این انسانهای آگاه - که به هدایت این جوانان جویای علم مشغول هستند - را به انواع بلایا دچار می کند تا از وظیفه خطیر خود صرفه نظر نمایند ؛ غافل از آنکه این قصه سر دراز دارد و تا زمانی که انسانهای آگاه در این دنیا هستند و دانش اندوزی یک نیاز است این روند ادامه خواهد داشت .

آزاد اندیش باشید

آموزه ها

2011-05-20T11:52:00.001-07:00

ای فرزند کنیز من

اگر سلطنت باقی بینی البته به کمال جِد از مُلک فانی درگذری ، ولکن سَتر آن را حکمتهاست و جلوه این را رمزها ، جز افئده پاک ادراک ننماید .

(ادعیه حضرت محبوب)

90/2/30

ای کاش

2011-05-14T09:26:00.001-07:00

ای کاش چشم می گشودیم و از رویا بودن این فجایع به درگاه الهی شکر می کردیم .

ای کاش با اطمینان از پایان خوب فیلم ، صحنه های هول انگیز را خیلی راحت تماشا می کردیم .

ای کاش قادر بودیم خشمگین نشویم و همه چیز را یک شوخی احمقانه بدانیم .

ای کاش می شد غلو فجایع را کارتونی از زندگی بدانیم تا فقط از آنها درس بگیریم .

ای کاش با باور بازی بودن وقایع می توانستیم از باخت نترسیم .

ای کاش با بیرون آمدن از این تخیل ، ظلم هم محو می شد .

ولی افسوس که این 3 سال یعنی 36 ماه یعنی 1095 روز یعنی 26280 ساعت یعنی 1576800 دقیقه یعنی 94608000 ثانیه ؛ یک رویا و یا یک فیلم و یا یک شوخی و یا یک کارتون و یا یک بازی و یا یک تخیل نیست بلکه یک واقعیتی دردناک است که هر ثانیه آن یک عمر است .

ای خدای بزرگ گر صبر تو را حدی نیست ، صبر ما را ظرفی هست شاید روزی این ظرف لبریز شود و دیگر در آن زمان به غیر از قوه قهاره تو ، از دست دیگری کاری ساخته نیست !

تقدیم به اسطوره های صبر و استقامت

آموزه ها

2011-05-05T23:29:00.001-07:00

ای پسر روح

قفس بشکن و چون همای عشق به هوای قدس پرواز کن و از نَفس بگذر و با نَفَس رحمانی در فضای قدس ربانی بیارام .

(ادعیه حضرت محبوب)

16/2/90

آموزه ها

2011-04-28T22:20:00.001-07:00

ای بنده من

مُلک بیزوال را به انزالی از دست منه و شاهنشهی فردوس را به شهوتی از دست مده . این است کوثر حَیَوان که از مَعین قلم رحمن ساری گشته طوبی للشّاربین .

(ادعیه حضرت محبوب)

90/2/9

آموزه ها

2011-04-21T23:57:00.001-07:00

ای پسر تراب

حکمای عباد آنانند که تا سمع نیابند لب نگشایند چنانچه ساقی تا طلب نبیند ، ساغر نبخشد و عاشق تا به جمال معشوق فائز نشود از جان نخروشد پس باید حبه های حکمت و علم را در ارض طیبه قلب مبذول دارید و مستور نمائید تا سنبلات حکمت الهی از دل برآید نه از گِل .

(ادعیه حضرت محبوب)

2/2/90

ظهور بسیار دیر است

2011-04-05T03:32:00.001-07:00

مدتی است که از پخش وسیع فیلمی با عنوان " ظهور بسیار نزدیک است " می گذرد و این امر توجهی را به خود جلب کرده است . هر چند استدلال سطحی و تناقضات بسیار فیلم درخور پاسخ نیست و چنین مطالبی هیچ گاه برای انسان های آگاه ، قابل تأمل نمی باشد و بزودی بطلان آن آشکار می شود ولیکن نکته ای که قابل توجه است ، سکوت افرادی است که از آنها علناً بعنوان نشانه ظهور نام برده می شود !

تأیید و رد نکردن مطالب این فیلم توسط افرادی که از آنها در فیلم نام برده می شود چه عواقبی می تواند در پی داشته باشد ؟ بی محتوی بودن این فیلم و عدم تناسب شأن و مقامی که برای برخی افراد قائل شده از یک طرف برای مدتی موافقان و مخالفان این فیلم را سرگرم مباحث جنجالی و هیجان انگیزی می کند که قرن ها است بشر بیچاره را به خود مشغول کرده و هر از گاهی عده ای جهت گرمی این آتش هیزمی بر آن می افکنند ، همانند زمانی که مسیحیان خود را آماده کرده بودند تا مسیح را هنگامیکه سوار بر ابر از آسمان فرود می آید همراهی کنند و چقدر زود این سراب ازبین رفت . از طرف دیگر پس از گذشت اندک زمانی و با اثبات کذب بودن ادعای این فیلم ، بنیاد اعتقادی بخشی از جامعه دچار تزلزل شده و چه بسا بکلی از دین و باورهای دینی بیزار می شوند ؛ در آن زمان شاید رد ادعای این فیلم بسیار دیر باشد .

به هر حال انگیزه سازندگان این فیلم هر چه باشد ، باید توجه علاقه مندان به این گونه شایعات را به این نکته جلب کرد که برای ظهور ، زمان بسیار دیر شده است و اگر قرار بود اراده الهی در گرو تحقق تمام علائم گوناگونی باشد که برای بسیاری از آنها سندی وجود ندارد و برای بقیه نیز تفاسیر مختلف وجود دارد ؛ تا کنون ظهور تمامی مظاهر مقدسه معطل مانده بود ولی خوشبختانه چنین نیست و اراده الهی مافوق فهم و ادراک سطحی ما انسانها است . این چنین است که ظهور مظاهر مقدسه خیلی زود ، دیر میشود و اگر چنین نبود ؛ همراهان ایشان همواره اندک نبودند و یاری ایشان کار راحتی بود و امر ایشان به سرعت عالمگیر می شد.

اینکه خداوند ، اولیای خود را به سادگی برمی انگیزد و نه با آب و تاب ؛ انسانهای بسیاری را دچار امتحان می کند از همین رو یاران این انسانهای بزرگ برای پیشرفت امر آنها باید بسیار زحمت بکشند و از راحت و آسایش خود بگذرند . گرچه این جانفشانی ها ، زینت بخش بسیاری از صفحات تاریخ است ولی افسوس که گوش فراموشکار از درک پند تاریخ عاجز است .

آزاد اندیش باشید

تبریک

2011-03-21T05:07:00.001-07:00

ساقیا آمدن عیــــــــــــــــــد مبارک بادت

وان مواعیـــــد که کردی مرود از یادت

در شگفتم که درین مدت ایام فــــــــــراق

برگرفتی زحریفان دل و دل میـــــدادت

برسان بندگی دختـــــــــر رز گو بدر آی

که دم و همت ما کـــــــــرد ز بند آزادت

شادی مجلسیان در قــــــــدم و مقدم تست

جای غم باد مر آن دل که نخواهد شادت

شکر ایزد که ز تاراج خزان رخنه نیافت

بوستــان سمن و سرو و گل و شمشادت

چشـــــم بد دور کزان تفرقه ات باز آورد

طالع نامـــــــــــور و دولت مادر زادت

حافظ از دست مده دولت این کشتی نـوح

ورنه طوفان حـــــــــــوادث ببرد بنیادت

عید نوروز و آغاز سال 1390 خورشیدی بر همه ایرانیان مبارک باد

روز هجران و شب فرقت یار آخر شد

زدم این فال و گذشت اختر و کار آخر شد

آن همه ناز و تنعم که خــزان میفرمود

عاقبت در قدم باد بـــــــــــــــــهار آخر شد

شکر ایـــــــزد که باقبال کله گوشه گل

نخوت باد دی و شوکت خــــــــار آخر شد

صبح امیـــــد که بُد معتکف پرده غیب

گو برون آی که کار شب تـــــــار آخر شد

آن پریشانــــــی شبهای دراز و غم دل

همه در سایه گیسوی نــــــــــــگار آخر شد

باورم نیست ز بد عهدی ایام هنــــــوز

قصه غصه که در دولت یــــــــار آخر شد

ساقیا لطف نمودی قــــدحت پر می باد

که به تدبیــــــــر تو تشویش خمار آخر شد

در شمار ارچه نیاورد کسی حـافظ را

شکر ، کان محنت بی حد و شمار آخر شد

به امید پایان همه تلخکامی های ملت ایران زمین

آموزه ها

2011-03-10T23:16:00.001-08:00

ای اهل رضوان من

نهال محبت و دوستی شما را در روضه قدس رضوان به ید ملاطفت غرس نمودم و به نیسان مرحمت آبش دادم ، حال نزدیک به ثمر رسیده ، جهدی نمائید تا محفوظ ماند و به نار اَمَل و شهوت نسوزد .

(ادعیه حضرت محبوب)

89/12/20

روز جهانی زن

2011-03-07T13:14:00.001-08:00

هر لحظه در جهان اتفاقات گوناگونی رخ می دهد که بسیاری از آنها از اراده انسان خارج است . یکی از این اتفاقات سه سال پیش روی داد و قدمی شد برای رسیدن به یک سری از تحولات بعدی . در سه سال پیش در روز 18 اسفند ماه ، وبلاگ جنبش برابری حقوق انسانی متولد شد و این تولد یک روز پس از روز جهانی زن بود و علیرغم اینکه برای مؤسس این وبلاگ انتخاب چنین روزی کاملاً اتفاقی بود ؛ این هم زمانی با هدف این وبلاگ بسیار هماهنگ بود و انگیزه ای شد برای ادامه قوی تر راهی که در پیش گرفته بود .

هیچگاه در آن زمان نمی شد به تحولاتی که امروز در جریان است پی برد ولی به تأثیر چنین اقدام کوچکی در شکل گیری این تحولات می توان باور داشت . هر چند ایجاد یک چنین وبلاگی به این ابعاد نمی تواند عامل اصلی تحولات اخیر باشد ولی قطعاً در زنجیره عوامل یک جایگاه کوچکی دارد . جهان ما جهان عمل و عکس العمل ها است ، هیچ پدیده ای در این جهان خنثی نیست و زمانی در جایی تأثیر گذار خواهد بود .

این وبلاگ ، زمانی که برابری را در همه عرصه های انسانی مطرح ساخت هنوز باور جامعه ما به این ایده به حدی که امروز به آن باور دارد نبود و قطعاً این باور هر روز عمیق تر نیز خواهد شد . باوری که همه انسانها را جدا از جنس و نژاد و عقیده یکی دانسته وهمه را شایسته حقوق انسانی برابری می داند . خوشبختانه این گفتمان - برابر دانستن حقوق انسانی همه انسانها - در بین آحاد جامعه ما جای خود را پیدا کرده و به زودی به گفتمانی غالب تبدیل خواهد شد .

در این میان زنان جامعه ما ضمن تحمل قسمت بیشتری از بار تحولات اخیر ؛ حقوق انسانی بیشماری که همواره از آن محروم بوده اند را طلب می کنند و به حق ، این قشر از جامعه را باید رهبر فعالیت های برابری طلبی دانست . زنان ، قرن ها است که به دلیل عدم بلوغ فکری بشر و اسارت انسان در زندان تعصبات و خرافات قربانی این نابرابری حقوق انسانی هستند و البته بار این اشتباه تاریخی تماماً به دوش مردان نیست چرا که مربی مردان امروز ، زنان دیروز هستند و زنان به ندرت توانستند مردی را متناسب با زمان خودش تربیت کنند ولی خوشبختانه امروزه با افزایش آگاهی زنان این نقیصه در حال رفع شدن است و مردان بیشتری به حقوق انسانی زنان توجه می کنند . علاوه بر این برخی از زنان با در پیش گرفتن راه افراط سعی دارند تا با نفی حقوق مردان ، حقوق از دست رفته خود را باز پس بگیرند و به این ترتیب به عاملی برای نابرابری تبدیل می شوند و مردان را برای اعطای حقوق برابر به زنان دلسرد می کنند .

اکنون ضمن پذیرفتن تفاوت های ذاتی که از ازل در سرشت زن و مرد وجود داشته و تا ابد نیز خواهد داشت ؛ باید به این واقعیت اعتراف کنیم که برابری حقوق به معنای برابری وظایف نیست و هیچگاه قرار نیست زن و مرد جایگاه یکدیگر را اشغال کنند بالعکس زنان ما باید بیاموزند که وظایف زنان کم ارزش تر از وظایف مردان نیست و از همین رو باید حقوقی برابر با مردان داشته باشند . زن چه در جامعه شغلی متناسب با توانایی اش بعهده بگیرد و چه مسئولیت اداره امور منزل را پذیرا باشد باید بتواند همانند یک مرد از حمایت قانون برخوردار باشد . زنان هنگامیکه به حمایت قانون نیاز دارند باید این اطمینان را داشته باشند که جنسیت ملاک حقیقت نخواهد بود و به آنها به عنوان موجودی که تنها دارای نیمی از ارزشهای انسانی است نگریسته نمی شود ، این است آن برابری ایده آلی که زنان برای آن باید تلاش کنند .

آزاد اندیش باشید

آموزه ها

2011-03-04T12:42:00.001-08:00

ای بیگانه بایگانه

شمع دلت برافروخته دست قدرت من است آن را به بادهای مخالف نفس و هوی خاموش مکن و طبیب جمیع علتهای تو ذکر من است فراموشش منما . حب مرا سرمایه خود کن و چون بصر و جان عزیزش دار .

(ادعیه حضرت محبوب)

89/12/13

عرفان ساختگی

2011-02-22T13:07:00.001-08:00

مدتی است که ترس از کاهش نفوذ عقیده غالب ، آتش حمله به عقاید و افکار متفاوت را شعله ور ساخته است . بطوری که در این میان هیچ فکر متفاوتی در امان نخواهد بود .

امروزه شاهدیم که دایه های عزیز تر از مادر ، برای حفظ فرزندی که هیچ قرابتی با آن ندارند سینه چاک می دهند و عَلَم وامصیبتا بلند می کنند ؛ عقاید متفاوت را عرفان ساختگی می نامند تا اینکه بتوانند جهل خود ساخته خود را به دیگران تحمیل کنند .

ولی متأسفانه در این فضای تاریک و وهم آلود که در اثر این رقابت های بی حاصل حادث شده است ، تنها ذهن پرسشگر جوان پرشور است که قربانی امیال و هوس های عده ای سود جو می شود .

جوان پرشور و آرمانگرایی که نیازهای معنوی خود را در این جهالت غالب تأمین نمی بیند در جهت رفع نیازهای اصیل معنوی خود تلاش می کند و در این زمینه به هر وادی روی می آورد ، غافل از اینکه عده ای با آگاهی از این نیاز جوانان برای آنان مکاتبی فراهم می کنند که بوسیله آنها تنها هیجان جوانی اغناء می شود و هیچ طریقی برای رسیدن به کمال نمایانده نمی شود .

چنین مکاتبی هیچ عمق و پشتوانه ای ندارند و تنها برای مدتی جوان را بر امواج هیجان سوار کرده و بسویی می افکنند . نتیجه این مکاتب ، پوچی و بیهودگی و خشونت و نابودی است .

در حالیکه عقاید کمال گرا اصولاً الهی هستند و در آنها انسانیت دارای ارزش است و نه تنها هیجان را کنترل می کنند بلکه طرق وصول به کمال را نیز روشن می سازند .

حال جریان حاکم به جای آنکه فضا را برای فعالیت عقاید پوچ گرا تنگ کند ، آنان را در ردیف عقاید کمال گرای دیگر قرار میدهد و همه را عرفان ساختگی می نامند تا با بطلان یکی بقیه را نیز باطل اعلام کرده و وسیله اثبات خود را فراهم سازد .

آنچه که موجب شده تا عقیده حاکم از جانب چنین عقاید کمال گرایی احساس خطر کند ، دور بودن آنها از مقام و قدرت سیاسی حاکم است که به چنین عقایدی قداست و پاکی می بخشد و از این طریق برای بسیاری از جوانان خسته از دین سیاسی ، جذاب می شود . اگر عقیده کمال گرایی مانند بهایت جدید نیز بوده و با نیازهای جوان امروز هماهنگ باشد ، جذابیت مضاعفی خواهد داشت و در نتیجه برای عقیده حاکم خطرناکتر خواهد بود .

دوران بسیار خطیری است و از همین رو ایجاب می کند تا با دقت و فراست بیشتر به تحولات پیرامون بنگریم و از وظیفه اکنون خود که همانا آگاهی بخشی و ارتقاء آگاهی جمعی است غفلت نکنیم و این را بدانیم که به زودی ما هم در محکمه افکار عمومی مورد نقد قرار خواهیم گرفت .

آزاد اندیش باشید

نامه خانم طائفی در مورد وضعیت نامطلوب مادرشان در زندان رجائی شهر

2011-02-16T09:33:00.001-08:00

آنچه در ادامه می خوانید نامه خانم الحان طائفی، دختر خانم فریبا کمال آبادی یکی از هفت مدیر پیشین جامعه بهائی ایران که اکنون در زندان رجائی شهر در حال گذراندن محکومیتشان هستند، به همه دوستانشان است. اصل نامه به انگلیسی است و دوست خوبم آقای نادر ارزانی آن را به فارسی ترجمه کرده است. منبع این نامه فیس بوک خانم طائفی است.

دوستان عزیز و محبوب

مادر من – خانم فریبا کمال آبادی- و خانم مهوش ثابت اخیرا به یکی از مخوف ترین قسمت های زندان ، که محل نگهداری خطرناک ترین زندانیان است منتقل شده اند. لحظاتی پیش در طی یک تماس تلفنی بسیار کوتاه – کمتر از یک دقیقه- که با مادرم داشتم، او به من گفت که در طی روزهای آتی سعی خواهد کرد، که هر روز حداقل با یکی از اعضای خانواده تماس بگیرد و چنانچه روزی تماسی از او نداشته باشیم باید بدانیم که اتفاقی برایش افتاده است

من گمان می کنم که این بخشی از تلاش قاضی پرونده مادرم و مهوش خانم، جهت خلاصی از آنان بدون اجرای حکم اعدام است. بنابراین قاضی می خواهد که توسط زندانیان نیت شوم خود را عملی سازد.

لطفا آنها را در ادعیه روزانه خود یاد کنید و از هر طریقی که می توانید به این موضوع کمک کنید. به شخصه از هرگونه تلاش شما سپاسگزار و قدردان هستم از هر خبر جدیدی که به دستم برسد شما را آگاه خواهم کردبا درودی صمیمانه

الحان طائفی

پی نوشت: لطفا هر کسی را که می توانید از این قضیه با خبر کنید.

اصل نامه به انگلیسی:

Dearly loved Friends

My mom and Mahvash khanoom have recently been transferred to the most perilous ward of the prison where the most dangerous murderers are being kept. I just talked to my mom for less than a minute and she told me that she will try to call at least one of the family members each day; and from now on, every single day that none of the family members heard of her, we should know that ANYTHING could have happened to her!! I assume this is their judge's effort to get rid of them without having to execute them! Therefore, he is letting other prisoners fulfill his devil wish

Please please keep them in your prayers and act on their case in any possible way. I do appreciate your efforts

I will update you with any further news

Warm regards

Alhan

P.S. Please let anyone know about this news

آموزه ها

2011-02-11T00:28:00.001-08:00

ای پسر ارض

گر مرا خواهی جز مرا مخواه و اگر اراده جمالم داری چشم از عالمیان بردار ، زیرا که اراده من و غیر من چون آب و آتش در یک دل و قلب نگنجد .

2010-12-23T22:51:00.000-08:00

حضرت بهاءالله مي فرمايند

مشاهده نمائید در نفوسیکه در هر سنه بر مظلومیت سیّدالشهداء روح ماسواه فداه و اصحاب او نوحه و ندبه می نمایند و بر ظالمان لعنت می کنند و خود به ظلمی ظاهر شده اند که ظلم ظالمان قبل نزدش معدوم صرف بوده. فی الحقیقه بر خود لعنت می کنند و شاعر نیستند. و مطالع ظلم الیوم علماء عصرند که از حقّ اعراض نموده اند و به ظنون و اوهام خود تمسک جسته اند. قسم به آفتاب افق توحید که در اعصار قبل هم سبب ظلم امثال این نفوس شده اند، چه که به فتوای آن انفس غافله، مطالع عزّ احدیه شربت شهادت را نوشیده اند. نفوسی که با سیدالشهداء محاربه نموده اند بعضی از نفوس بودند که در هر سنه سه ماه صائم بودند و شب و روز تلاوت قرآن می نمودند

نامه جامعه جهانی بهایی به ریاست قوه قضائیه

2010-12-09T11:32:00.000-08:00

چند دهه تلاش برای کسب حقوق انسانی در چنین روزی متجلی شده است و هر ساله فرارسیدن این روز (10 دسامبر) به یادمان می آورد که رسیدن به حقوق انسانی برابر ، مسیر طولانی را طی کرده و قطعاً ادامه مسیر نیز کوتاه و راحت نخواهد بود . امروزه تلاشهای حقوق بشری ، دیگر در مرز کشورها محدود نیست و شکل جهانی به خود گرفته و از همین رو حکومت ها تنها مسئول شرایط زندگی شهروندان خود نیستند بلکه این یک مسئولیت جهانی است و همه باید نهادینه شدن میثاق جهانی حقوق بشر در تمام نقاط جهان را وظیفه روزمره خود بدانند .

یکی از آزمونهای جهان امروز ، رسیدگی به وضعیت حقوق بشر در ایران و مصداق بارز وخامت این وضع ؛ وضعیت اقلیت بهایی ایران است . به همین مناسبت نامه سرگشاده جامعه جهانی بهایی به ریاست قوه قضاییه ایران که گویای این وضع است به مناسبت چنین روزی منتشر میشود . به امید رهایی همه بیگناهان .

آزاد اندیش باشید

آيت ‌الله محمّد‌صادق لاريجانی

رياست محترم قوّۀ قضائيّه

جمهوری اسلامی ایران

جناب آیت‌ الله لاریجانی

بدون شک آن مقام محترم از محاکمه و نتیجۀ استینافِ خانم‌ها فریبا کمال‌آبادی و مهوش ثابت و آقایان بهروز توکّلی، وحید تیزفهم، جمال‌الدّین خانجانی، سعید رضائی و عفیف نعیمی — هفت نفری که تا قبل از بازداشت‌، عضو هیئت یاران و مسئول تمشیت امور روحانی و اجتماعی جامعۀ بهائی ایران بودند — مستحضرید.

زندگی این هفت نفر نمونه‌ای از زندگی نه فقط بهائیان بلکه زنان و مردان شریف و نجیب ایرانی از هر صنف و طبقه است. آنها فرزندان راستین این مرز و بوم هستند که کوشیده‌اند ایّام حیات‌شان را صرف خدمت به سرزمین خود نمایند. زادگاه‌شان در سراسر خاک پاک ایران‌زمین، از پایتخت کشور گرفته تا اردستان، مشهد، ارومیه، سنگسر، آبادان و یزد و سنّ‌شان بین سی و هفت تا هفتاد و هفت سال است. بعضی از آنان پدران و مادرانی سال‌خورده دارند و همگی صاحب فرزندانی در سنین مختلف می‌باشند که کوچک‌ترین آنها در هنگام بازداشت پدر فقط نه‌ساله بود. کار و حرفۀ آنان شامل مشاغل متنوّع و مفیدی است مانند روان‌شناس تربیتی، مدیر مدرسه، مددکار اجتماعی، عینک‌ساز، مؤسّس اوّلین کارخانۀ اتوماتیک آجرسازی در ایران، مهندس کشاورزی، و مدیر کارخانۀ نسّاجی. همۀ آنها در عین اشتغال به کسب و توجّه به وظایف خانوادگی روزمرّه، خدمات داوطلبانۀ ارزنده‌ای به مردم سرزمین خود نموده‌اند از جمله پیشبرد تساوی حقوق زن و مرد، ترویج سواد‌آموزی در بین اهالی ایران و فراهم ساختن امکانات آموزش برای هزاران جوان بهائی که از زمان انقلاب اسلامی تا به حال از حقّ تحصیلات عالیه در دانشگاه‌ها و مؤسّسات آموزش عالی کشور محروم بوده‌اند.

از آنجایی که به درستکاری خود اطمینان داشتند و کوچک‌ترین دلیل و مدرکی هم در اثبات اتّهامات وارده بر ایشان وجود ندارد، امید این مظلومان آن بود که روند قضایی ایران آنان را تبرئه نماید. امّا متأسّفانه این امید تا به حال تحقّق نیافته و با آنان به روشی ظالمانه و مغایر موازین قانون و معیارهای عدل و انصاف رفتار شده است. به شهادت تاریخ، هر گاه شهروندان بی‌گناه به دادگاه‌های نمایشی کشیده ‌شوند در حقیقت نظام قضایی و کارگزاران قانونی مربوطه هستند که در پیشگاه وجدان مردم محاکمه می‌شوند. پروندۀ این هفت نفر که از ابتدا انظار جهانیان اعمّ از ایرانی و غیر ایرانی را با شگفتی روزافزون به خود جلب نموده، در هر مرحله از مراحل با چنان ‌قانون‌شکنی‌های فاحشی همراه بوده که عدالت‌خواهی دست‌گاهی را که مدّعی حراست ارزش‌های اسلامی می‌باشد زیر سؤال برده است.

بی‌عدالتی آشکار در صدور حکم ده سال زندان برای این شهروندان مطیع و قانون‌مدار، ما را بر آن داشت تا در مقام نمایندگان یک‌صد و هشتاد و شش جامعۀ ملّی بهائی در سازمان ملل متّحد از شما تقاضا کنیم که به جبران این قصور خطیر بپردازید و عدالتی را که از آن محروم گشته‌اند در حقّ آنان مجری دارید. این تقاضا تنها از جانب هم‌کیشان آنها در سراسر عالم نیست بلکه سازمان ملل متّحد، دولت‌ها، نمایندگان پارلمان‌های جهان، مؤسّسات و جوامع مدنی، افراد خیّر و انسان‌دوست و متفکّرین اجتماعی نیز با ما هم‌رأی و هم‌صدا هستند و آزادی فوری آن مظلومان را خواهانند.

ماٴمورین وزارت اطّلاعات جمهوری اسلامی با توسّل به شیوه‌های ناشایسته‌‌ای که حتّی با قوانین فعلی ایران نیز مغایر است — از قبیل بازداشت‌ غیر قانونی، محروم نمودن بازداشت شدگان از دسترسی قانونی به وکیل و هم‌چنین بازجویی و رفتار دور از موازین رایج مدنی به ‌منظور مجبور کردن متّهمین به اعترافات بی‌اساس — نهایت سعی را به عمل آوردند که جرمی برای آنان بتراشند. با وجود این، دادستان سرانجام نتوانست سند معتبری بر اثبات ادّعای خود بیابد. در عوض آنچه بر ملا شد نقشه‌های شوم بعضی از مسئولین و انگیزه‌های غیر انسانی و رفتار ظالمانۀ بازجویان بود. آنچه بر همگان نمودار گشت آمادگی اولیای امور برای پایمال نمودن همان موازین عدالتی است که به نیابت از طرف ملّت ایران به حفظ و رعایت آن موظّفند.

نفس محاکمه آنچنان از اصل بی‌طرفی که لازمۀ آیین دادرسی است عاری بود که در واقع محکمه به مَضحکه بدل گشت. متّهمین با اطمینان کامل به بی‌گناهی خود و با اعتقاد محکم به برکناری از هر گونه پنهان‌کاری تقاضای محاکمۀ علنی کرده بودند. پرسش هر شخص کنجکاو این است که چرا قضات، دادگاه را "آزاد و علنی" اعلان نمودند ولی تقاضای ناظران علاقه‌مند از جمله هیئت‌های دیپلماتیک پذیرفته نشد؟ دلیل سخت‌گیری برای شرکت نزدیکان متّهمین در جلسات دادگاه چه بود؟ چرا خبرنگاران از ورود به جلسات دادگاه منع گردیدند امّا فیلم‌برداران دولتی فعّالانه حضور داشتند؟ دلیل حضور رعب‌آمیز ماٴمورین وزارت اطّلاعات در جلسات دادگاه چه بود؟ بر چه اساسی اجازه داده شد که دیانت متّهمین در راٴی صادره از طرف قضات، "فرقۀ ضالّه" ذکر شود؟ آیا نفس این عمل نشانۀ روشنی بر این نیست که دادگاه اصل بی‌طرفی را رعایت نکرده است؟ تنها نتیجه‌گیری ممکن این است که مسئولین امور متاٴسّفانه تحت تاٴثیر تعصّبات کور مذهبی و نفرت نسبت به جامعۀ بهائی و عقاید بهائیان عمل نموده‌اند. چگونه می‌توان بر اساس ظلم و انکار سیستماتیک حقوق اساسی گروهی از مردم، جامعه‌ای بر اساس عدالت بنا نمود؟ ملاحظه فرمایید که رفتار دولت ایران با شهروندان خود تا چه حدّ با ادّعاها و اظهارات دولت‌مردان آن کشور در میادین بین‌المللی مغایر است.

دادگاه استیناف طبق حکم مورّخ 21 شهریور 1389 رأی مربوط به جرایم جاسوسی، هم‌دستی با دولت اسرائیل و دادن اسناد سرّی به اتباع خارجی به منظور به خطر انداختن امنیّت ملّی را رد کرد. دادگاه بدوی نیز متّهمین را از جرم خدشه‌دار کردن نام جمهوری اسلامی ایران در صحنۀ بین‌المللی و از مفسد فی الارض بودن تبرئه کرده بود. بدین ترتیب آنچه از محتویات پرونده باقی ‌مانده بود فعّالیّت‌های این هفت نفر در زمینۀ تمشیت امور روحانی و اجتماعی جامعۀ بهائی ایران بود. ولی قضات محترم که خالی بودن پرونده از هر نوع اتّهام واقعی علیه مصالح ایران و ایرانیان را به چشم یقین مشاهده کرده بودند تحت فشار مسئولین مجبور به صدور حکمی شدید برای این بی‌گناهان بودند. بنا بر این با زمینه‌سازی، در واقع معتقدات مذهبی و خدمات این نفوس به جامعۀ بهائی را — خدمات بی‌شائبه‌ای که موجب امتنان هم‌وطنان بهائی آنان بود — واژگون جلوه‌گر ساخته و غیر قانونی قلم‌داد کرده، آنان را صرفاً به علّت بهائی بودن به ده سال زندان محکوم نمودند و اعتراض شدید نه تنها متّهمین و اعضای خانواده‌های آنها و جامعۀ جهانی بهائی، بلکه دیگر طرف‌داران عدالت در ایران و سراسر جهان را موجب شدند.

متّهم نمودن نمایندگان جامعۀ بهائی به انجام اقدامات غیر قانونی، در حالی که مساعی‌شان در راه ادارۀ امور جامعه در طیّ بیست سال گذشته با اطّلاع کامل مسئولین دولت جمهوری اسلامی انجام می‌گرفته، امری کاملاً بی‌اساس، دور از انصاف و غیر قابل توجیه است. جامعۀ جهانی بهائی در نامۀ سرگشادۀ مورّخ 14 اسفند 1387 خود به دادستان کلّ جمهوری اسلامی، بطلان این اتّهام را به تفصیل بیان داشته است و اکنون توجّه حضرت عالی را به آن نامه جلب می‌نماییم. مطالعۀ بی‌غرضانه و بی‌طرفانۀ آن روشن می‌سازد که هیچ دلیل موجّهی وجود ندارد که بر اساس آن جمهوری اسلامی بتواند بهائیان ایران، از جمله این هفت نفر، را خطری برای نظم عمومی و منافع جمعی آن سرزمین بداند.

در اثبات اتّهام مربوط به اقدام علیه امنیّت ملّی و مشارکت این هفت نفر در اعمال خراب‌کارانه و یا این ادّعا که آنها به جریان‌سازی علیه رژیم اشتغال داشته‌اند کوچک‌ترین مدرکی وجود ندارد و البتّه متّهمین نیز آن را مؤکّداً رد نموده‌اند. ذکر این اتّهامات با سابقۀ درخشان بهائیان ایران و جهان که خدمت به وطن و نوع انسان را جزئی جدایی‌ناپذیر از تعهّدات اخلاقی خود می‌دانند ابداً موافق و سازگار نیست و هم‌چنین با این تعلیم بهائی که "در مملکت هر دولتی ساکن شوند باید به امانت و صدق و صفا با آن دولت رفتار نمایند" توافق ندارد. این نحوۀ دادرسی و این اتّهامات نشانۀ تجاوز به حریم وجدان و آزادی عقیدۀ شهروندان ایران می‌باشد و کاملاً مخالف اصل چهاردهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران است که می‌گوید: "به حکم آیه شریفه "لا ینهاکم الله عن الذّین لم یقاتلوکم فی الدّین و لم‏ یخرجوکم‏ من دیارکم‏ ان تبرّوهم و تقسطوا الیهم انّ‏ّ الله یحبّ المقسطین" دولت جمهوری اسلامی ایران و مسلمانان موظّفند نسبت به افراد غیر مسلمان با اخلاق حسنه و قسط و عدل اسلامی عمل نمایند و حقوق انسانی آنان را رعایت کنند...."
این هفت نفر که هر نوع نقض حقوق بنیادین بشری و هتک حرمت انسانی را تحمّل نموده‌اند اکنون سال سوّم است که در بند به سر می‌برند و مسجونیّت‌شان هنوز هم در کمال گستاخی بازداشت "موقّت" نامیده می‌شود. مشاهدۀ همّت بلند، خوی خوش و کردار نیک‌شان در تضادّ با رفتار خشن سرکوب‌گران‌ و در قبال همۀ سختی‌هایی که تحمّل کرده‌اند، گواه دیگری بر سعۀ صدر و خلوص نیّت آنان است و مردم شریف ایران حال بر آن شهادت می‌دهند. اخبار واصله حاکی از آن است که هم‌بندان‌شان رفتار و کردار آنان را تحسین و تمجید می‌کنند و در آنها نور امید و منبع تسلّی و آرامش می‌بینند، از حکمت‌شان کسب توان و نیرو می‌نمایند و آنان را نماد پاک‌دلی و آزادگی که از ویژگی‌های مردم ایران است می‌شمرند.

حضرت آیت الله، کوشش در جهت سرکوبی این صفات اخلاقی و خصایص روحانی چه دردی را درمان می‌کند و این ظلم و ستم نشانۀ تمسّک به کدام یک از اصول متعالی است که حضرت محمّد (ص) ترویج آن را از فرایض دین مبین اسلام می‌شمرند؟ زندان گوهردشت بدون شک افراد بی‌گناه دیگری به غیر از این هفت نفر را در بر دارد. چرا اجازه می‌دهید که یک انسان مجبور به تحمّل محیط کثیف، متعفّن، مملوّ از حشرات و آلوده به امراض و فاقد تسهیلات کافی برای نظافت و بهداشت آن زندان باشد؟ این چنین محیط خشن و موهنی حتّی درخور خطرناک‌ترین مجرمین نیست. آیا در نظر دولت ایران تحمیل چنین شرایطی بر شهروندان خود با رحمت و عدالت اسلامی توافق دارد؟ چرا به احتیاجات شدید بهداشتی و درمانی زندانیان توجّهی نمی‌شود؟ اگر لطمۀ جدیدی به سلامت این هفت نفر وارد شود چه کسی مسئولیّت آن را بر عهده خواهد داشت؟ چرا این معصومان به غذای مناسب دسترسی کافی ندارند و سلّول‌شان آنقدر تنگ است که نه تنها خواب برایشان دشوار گشته بلکه قادر نیستند به آسانی به ادای نماز و دیگر عبادات روزانۀ خود بپردازند؟ چرا قوّۀ قضائیّه بی‌رحمانه آنان را حتّی از حقّ استفاده از مرخّصی اضطراری محروم کرده است؟ آیا این تضییقات هدفی به جز تضعیف روحیّۀ این هفت نفر و دیگر بهائیان ایران دارد؟ ملاحظه فرمایید که چگونه بهائیان ایران پیوسته مجبورند از رسانه‌های وابسته به دولت خود نسبت به عقاید خویش توهینات ناروا بشنوند و شاهد تحریف و تخدیش تاریخ دین‌شان باشند، تحریکات گوناگونی را که با پشتیبانی بعضی از مسئولین امور در کوچه و بازار و از فراز منابر برای ایجاد نفرت نسبت به آنان انجام می‌شود تحمّل نمایند، به زندان غیر قانونی تن در دهند، محرومیّت از تحصیلات عالی و محدودیّت در امرار معاش را بپذیرند، در مدارس دولتی فحش و ناسزا بشنوند، املاک‌شان ویران شود و قبرستان‌هایشان با پشتیبانی ماٴمورین زیر و رو گردد. دست‌آورد این خطّ مشی تا به حال چه بوده است؟ تضییقات شدیدۀ وارده بر بهائیان در چند دهۀ اخیر آنان را در نظر مردم ایران سرمشق پای‌بندی به اصول معنوی و مظهر مقاومت سازنده در برابر ظلم‌ ساخته و هم‌چنین موجب افزایش چشم‌گیر علاقۀ مردم ایران‌زمین به آشنایی با حقایق آیین بهائی شده است.

در دی‌ ماه‌ 1388، بیت العدل اعظم، مرجع عالی بهائیان جهان، در پیامی خطاب به بهائیان ایران به این مسئله اشاره نمودند که هر گاه صاحبان قدرت با دسیسه‌بازی بر علیه شهروندان بی‌گناه عمل نمایند، در نهایت موجب بی‌اعتباری خود می‌شوند. جامعۀ جهانی بهائی نیز در نامۀ مورّخ 14 اسفند 1387 خطاب به دادستان کلّ جمهوری اسلامی ایران اظهار داشت که تصمیمات سیستم قضایی ایران در مورد بهائیان پیامدهایی فراتر از جامعۀ بهائی آن کشور دارد و به مسئلۀ آزادی وجدانِ همۀ افراد ملّت تعمیم می‌یابد. امید از ذکر این مطالب آن بود که قضات محترم دادگاه به خاطر حفظ احترام این مرز و بوم، در قضاوت جانب عدالت گیرند.

بهائیان در کشور شما "دیگران" نیستند بلکه جزئی جدایی‌ناپذیر از ملّت ایران هستند. بی‌عدالتی‌های وارده بر آنان بازتابی از مظالم دهشتناکی است که ملّت ایران را از هر طرف احاطه نموده است. رعایت حقوق بهائیان اکنون می‌تواند نمایان‌گر آمادگی شما برای رعایت حقوق همۀ شهروندان باشد. جبران بی‌عدالتی‌های وارده بر بهائیان پرتو امیدی در قلوب همگان نسبت به تعهّد شما به گسترش عدالت به کلّیّۀ ساکنان آن سرزمین خواهد دمید. بنا بر این درخواست ما از طرف این هفت نفر در حقیقت درخواستی برای رعایت حقوق تمام ایرانیان است.

با قلبی مملوّ از عشق به کشور مقدّس ایران و با آرزوی شکوه و عظمت آن سرزمین، از آن جناب در مقام ریاست قوّۀ قضائیّه تقاضا می‌کنیم که اعضای سابق هیئت یاران را آزاد نمایید و دیگر بهائیانی را نیز که در سراسر کشور در بندند — از جمله خانم‌ها هاله روحی و رها ثابت و آقای ساسان تقوا، سه جوان بهائی که صرفاً به جرم کمک‌های انسان‌دوستانه در جهت سوادآموزی به کودکان مناطق فقرزده، اکنون چهارمین سال مسجونیّت خود را در شیراز می‌گذرانند — آزاد کنید. حقوق کامل شهروندی تمام بهائیان را محترم شمرید تا بتوانند آرزوی قلبی خود را برای خدمت در راه پیشبرد وطن عزیزشان دوش به دوش هم‌میهنان خویش تحقّق بخشند. این حقّ و این آزادی در اصل همان است که شما به درستی برای مسلمانانی که به صورت اقلّیّت در سایر کشورها به سر می‌برند طلب می‌نمایید. بهائیان نیز درخواستی بیش از این از شما ندارند.
با احترام

جامعۀ بین‌المللی بهائی

رونوشت: سفیر محترم جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل متّحد

آموزه ها

2010-12-02T22:48:00.001-08:00

ای پسر عزّ

در سبیل قدس چالاک شو و بر افلاک انس قدم گذار ، قلب را به صیقل روح پاک کن و آهنگ ساحت لولاک نما .

(ادعیه حضرت محبوب)

89/9/12

آموزه ها

2010-11-26T00:15:00.000-08:00

ای پسر حب

از تو تا رَفرَف امتناع قرب و سدره ارتفاع عشق قدمی فاصله . قدم اول بردار و قدم دیگر بر عالم قِدَم گذار و در سرادق خلد وارد شو . پس بشنو آن چه از قلم عز ، نزول یافت .

(ادعیه حضرت محبوب)

رَفرَف امتناع قرب = جایگاه رفیع نزدیک شدن به حق

عالم قِدَم = عالم قدیم ، عالم ازلی ، عالم ارواح

5/9/89

روح القوانین

2010-11-19T10:06:00.001-08:00

مدتی است که تکرار مطالب و بی تأثیری آنها در گوش متولیان امور موجب کسالت شده است ، ولی برخی سخنان آنچنان عطش پاسخ را بر می انگیزد که بکلی کسالت را فرو می نشاند . زمانی شاید حاکمان و پادشاهان ، خود قانون مجسم بودند و تخلف از قانون توسط ایشان معنی و مفهومی نداشت و تخلف تنها مربوط به رعایا و مخالفان حکومت می شد ولی گویا در قرن بیست و یکم و در عصری که بشر بر روی حداقل حقوق انسانی به توافق رسیده است هنوز حاکمانی یافت می شوند که قوانین خود را اصل دانسته و دیگران را به احترام گذاشتن به این قوانین فرا می خوانند غافل از آنکه اندیشه های ایشان تنها در نظامی برابر و به دور از تبعیض قابل طرح است و در چنین نظامی ، قوانین تبعیض آمیز مورد انتقاد قرار می گیرد .

آنچه که موجب می شود تا آقایان چنین بی پروا و بدون نگرانی از نقد سایرین به طرح اندیشه های خود بپردازند ، برداشت نادرست ایشان از خواست اکثریت است . ایشان ادعا می کنند که قوانین آنها مورد قبول اکثریت مردمانشان است بنابر این باید از جانب سایرین مورد احترام باشد .

حال باید دید که اصولاً اکثریت می تواند قوانینی وضع کند که ماهیتاً تبعیض آمیز باشد و حق خاصی برای اکثریت قائل شود و اقلیتی را از حقوق خود محروم کند ؟ و یا اینکه اکثریت در هنگام وضع قوانین تا چه حد از ماهیت آن قوانین آگاهی داشته و آیا کلاً آگاهی همه در یک سطح بوده است ؟ و در نهایت اینکه آیا این اکثریت قادر به تغییر قوانین بدون خواست و اراده حاکمیت است ؟ و یا اینکه حاکمیت مداوم خود را برآمده از اکثریت دانسته و تا ابد ضرورت تغییر قوانین به نفع اقلیت را نخواهد پذیرفت ؟

اصولاً گنجاندن اصلی به عنوان تعیین مذهب رسمی و برشمردن اقلیت های رسمی در قانون اساسی یک کشور نقض فاحش برابری انسانها در چنین قانونی است . در چنین کشوری ، سایر قوانین به نفع پیروان آن مذهب خاصی است که حاکمیت تعیین می کند . مختصات و مشخصه های چنین مذهبی کاملاً در اختیار حکومت است ، از همین رو برای سایرین یا اصولاً حقی قائل نیستند و یا اینکه حق برابری قائل نیستند !

مردم در زمان انقلابات اجتماعی در اوج هیجان هستند و به هنگام هیجان ، آگاهی کاهش می یابد و اصولاً تصمیماتی که در این شرایط گرفته می شود نتایج خوبی در بر ندارد ولی متأسفانه برخی فرصت طلب ، این زمان را فرصت مناسبی برای تحقق امیال خود می دانند و با تحریک مردم آنها را وادار به اتخاذ تصمیمات سرنوشت ساز می کنند .

پس از فروکش کردن هیجانات ، تازه مردم متوجه می شوند که سند بندگی خود را امضاء کرده اند و بجای آنکه حکومت تجسمی از اکثریت باشد اکثریت برداشتی از حکومت می شود از همین رو هر اکثریتی بدون تأیید حکومت در حکم اقلیت است ! در چنین شرایطی ، هیچ گاه قانون بر ضد حکومت تغییر نخواهد کرد چرا که حکومت آنرا خواسته اکثریت نمی داند . انصافاً در چنین فضایی امکان رعایت حقوق بشر وجود دارد ؟

آزاد اندیش باشید

آموزه ها

2010-11-11T22:32:00.001-08:00

ای پسران ارض
به راستی بدانید قلبی که در آن شائبه حسد باقی باشد البته به جبروت باقی من در نیاید و از ملکوت تقدیس من روائح قدس نشنود .
(ادعیه حضرت محبوب)
89/8/21

آموزه ها

2010-11-05T00:13:00.001-07:00

ای دوست

در روضه قلب جز گل عشق مکار و از ذیل بلبل حب و شوق دست مدار . مصاحبت ابرار را غنیمت دان و از مرافقت اشرار دست و دل هر دو بردار .

(ادعیه حضرت محبوب)

89/8/14

آموزه ها

2010-10-28T23:11:00.001-07:00

ای بلبل معنوی

جز در گلبن معانی جای مگزین و ای هدهد سلیمان عشق جز در سبای جانان وطن مگیر و ای عنقای بقا جز در قاف وفا محل مپذیر . این است مکان تو اگر به لامکان به پر جان برپری و آهنگ مقام خود رایگان نمایی .

(ادعیه حضرت محبوب)

89/8/7

کسی نیست بگوید چرا همسر من هنوز ممنوع الملاقات و ممنوع التلفن است؟

2010-10-21T23:45:00.001-07:00

خبرگزاری هرانا - رضا خندان، همسر نسرین ستوده، امروز پنچ شنبه 29 مهرماه، در پی این همه «بی خبری» از وضعیت همسرش، ناگزیر به سالن ملاقات زندان اوین مراجعه کرد تا شاید با تقاضای ملاقات همسرش موافقت کنند، اما مثل همیشه جواب شنید که نسرین ستوده ممنوع الملاقات است. رضا خندان می گوید که نامه آقای علیرضا آوایی، رئیس دادگستری تهران را بالاخره پس از چند بار مراجعه به دادسرای اوین به دفتر معاون دادستان تحویل دادم، اما باز هم هیچ جوابی به من ندادند. در آن نامه آقای آوایی تذکر داده بودند که طبق قانون پس از 40 روز بازداشت، خانواده نسرین ستوده باید حق ملاقات با وی را داشته باشند. اما به رغم این نامه آقای آوایی، امروز که باز هم به سالن ملاقات اوین رفتم و تقاضای ملاقات با همسرم را کردم، جواب شنیدم که ایشان ممنوع الملاقات هستند. معمولا روزهای پنج شنبه خانواده های بند 209 می توانند با عزیزان شان ملاقات داشته باشند به همین دلیل امروز باز هم مراجعه کردم تا شاید نامه آقای آوایی و تذکر قانونی ایشان تاثیری گذاشته باشد، ولی متاسفانه هیچ گشایشی صورت نگرفته بود.

رضا خندان در ادامه با اندوه فراوان می گوید: هیچ کس در این مملکت پیدا نمی شود که بگوید چرا همسر من ممنوع الملاقات و ممنوع التلفن است؟ مگر نه این که پرونده اش تکمیل شده و مراحل بازپرسی به اتمام رسیده، پس چرا نباید نه تلفنی بزند و بعد هم ممنوع الملاقات باشد؟ آن هم وقتی ما نمی دانیم واقعا او سالم است یا نه؟ نزدیک به یک ماه اعتصاب غذا شوخی نیست، من واقعا نمی دانم الان چه سرنوشتی انتظار فرزاندان ام را می کشد و مادرشان چه بلایی سرش آمده است. آخر جواب این دو بچه را چه بدهم که هر روز از مادرشان می پرسند؟

لازم به یادآوری است که نسرین ستوده از 13 شهریور ماه در سلول انفرادی بند 209 است و از 3 مهرماه در اعتصاب غذا بسر می برد و از آن زمان تاکنون به غیر از یک تماس سه ثانیه ای که خبر اعتصاب غذایش را داده، هیچ اطلاعی از او در دست نیست.

آموزه ها

2010-10-15T00:17:00.001-07:00

ای برادر من

از لسان شکرینم کلمات نازنینم شنو و از لب نمکینم سلسبیل قدس معنوی بیاشام ، یعنی تخمهای حکمت لدنیم را در ارض طاهر قلب بیفشان و به آب یقیین آبش ده تا سنبلات علم و حکمت من سر سبز از بلده طیبه اِنبات نماید .

(ادعیه حضرت محبوب)

89/7/23